|
Istatistikler - |
| Online : 72 |
|
Hayat bir hikayedir. | Kader mahkumlarının, parmaklıklar arkasında özgür olma tutkuları neredeyse bütün hücrelerine işlemiş.Buradan çıkmanın yolu ise, ancak sayılı günleri doldurmaktan geçtiğini çok iyi bilirler. Bunun farkında olduklarından düşünceleriyle efkarlanır başlarını demir parmaklıklar ardından çıkarıp gökyüzüne ve dışarıya hasret dolu bakışlarla saatlerce bakarak ve hatta abartma dediğinizi duyacak gibi olsam bile uyuyup kalırlar. Çünkü gözlerini açtıklarında dışarıda olacakmış hissini hayal ederler. Koğuşlardan gelen yanık türkü,şarkı sesleri insanların iç dünyasını, tutkularını dile getirircesine mest ederdi.
Hepsinin birer, birer değişik şekillerde yaşanmış acı ve gerçek hayat hikayeleri vardı. Koğuşta takma adı yaralı tam bir kader mahkumu vardı. Bu adı ona gardiyanlar vermişti. Nedeni cezaevinde doğmuş, büyümüş ve orada annesini kaybetmiş olmasıydı. Sanki hayat onla alay edercesine birde bu isim hak mıydı ona diye düşünüyorum kendi kendime. Ya, burda olmayı hak ediyor muydu ? Bir anlam veremedim.
Fakat içinde kopan fırtınaların esintisi birkaç metre öteden hissediliyordu. Gökyüzüne bakarak asıl yerini burası olmadığını söyler gibiydi. Özlediği özgürlüğüne kavuşacağını biliyordu sanki.. O, harika mis kokulu doğayla tanışıp güzelliklerini tatmalıydı. "Bu bir gün bile olsa" Ömür boyu mahkumluktan çok daha iyiydi. Yaralı bu düşünceler içinde kıvranırken beklediği fırsat ayağına gelmişti.Gardiyanlardan birisi parmaklığın içini temizlemek için usulca kapısını açtı.
Yaralının her zamanki gibi uslu,sakince duracağını zanneden gardiyanlar şoktaydı.
Bizim gönlü yaralı, kanadı kınalı arkasına bakmadan tek birgün bile olsa hiç tatmadığı özgürlüğüne kavuşmak üzere bütün gücünü toplayarak kendini gökyüzüne yazılar yazarcasına, yüksek dağların tepelerine,zirvelerine, hiç göremediği uzak ülkelerin ormanlarına süzülerek tozu duman katıp kayboldu..
Arkasında kalan ise, sadece renkli kafesinin açık kalan kapısıydı..
|
Bu Makale 2198 Kez Okundu |
| YAZARIN DİĞER YAZILARI Hayat bir hikayedir.
Ya onu seç ya bunu :)
Adına sensizlik dedim
Ben bir aynayım
Ben çay sevmem.
Okuma bu yazıyı
Kukalı Saklambaç
|
| 1 | |
|
Gönderen :melike22
çok güzeldi sonu duygulandımmm .. | Gönderen :joker
Keşke hayatımızıdaki yanlışlıkları düzeltmenin yolu olsa yada yine yeniden yaşanılması için bir fırsat daha verilse insanlara acaba gene keşkelerimiz olurmuyduki düşermiyiz aynı yanlışlara diye düşündüm bu yazıyı okuyunca güzeldi gerçektende. | Gönderen :bennu
makalenin sonuna gelene kadar ben yaralıyı insan sanmıştım meger cezaevindeki kafeste yaşayan kuşmuş :) Bu dahada anlamlı bir hayat hikayesi olmuş süperdi.. | Gönderen :Nur
Dinimizde kaza ve kadere iman vardır şüphesiz.Yaşanılan herşeyin bir sebebi de vardır.Bazen sonu kötü olduğunu bile bile insan hatalara,yanılgılara düşebiliyor.Sanki bize önceden yazılmış bir senaryo verilmiş ve biz yazılan senaryoyu oynuyoruz, ozaman yapılan yanlışlıkların bedelini neden ödemek zorundayız. Bu bizim seçimimiz değil ki,biz yazmadık bu senaryoyu. Hayat insana öyle kötü oyunlar hazırlıyor ki bedelini ya bu dünyada yada öteki dünyada bir şekilde ödemek durumunda kalıyorsun.Neden bizim yazmadığımız senaryonun bedelini ödemeliyiz.İnsanlar kötü olan herşeye kader deyip geçerler ya,madem kaderim böyle talihsiz yazılmış,benim yazmadığım hayat senaryosunda günahıyla,sevabıyla yaşadığım kaderin bedelini ödeyeceğim. Oysa,ben kötü olan hiçbirşeyi yaşamak istemedim sadece yazılanı oynadım..Kaderimiz böyleymiş ya o bakımdan!.. | Gönderen :truva
Makale gerçekten yoruma çok açık çünkü içinde hayata dair yaşanılmış ve yaşanılması mümkün güzel bir örnek barındırıyo.Bu arada Nur hanımın yorumu dikkatimi çekti yorum değilde hayatın ta kendisini yazmış sanki, ama son derece gerçekçi bir yorumdu kutlarım kendisini.. | |
|
|
|
|
